یه کلمه ی تکراری که اصلا دیگه ملت واسش تره هم خورد نمی کنن...

عنوان وب من هم کلمه ی LOVE داره و در نتیجه اصلا عنوان جالبی نیست

نظرتون چیه ؟؟؟

راس نمیگم؟!!

من برای همیشه secret, love امو  توی قلبم نگه میدارم...!

و عنوان رو تغییر میدم

همون اسم همیشگی که منو باهاش شناختین

سنگدل!

گر نیایی تا قیامت انتظارت می کشم

منت عشق از نگاه پر شرارت می کشم

ناز چندین ساله ی چشم خمارت می کشم

تا نفس باقیست اینجا انتظارت می کشم

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت

به قصد جان من زار ناتوان انداخت

نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود

زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت

به یک کرشمه که نرگس به خودفروشی کرد

فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت

شراب خورده و خوی کرده می روی به چمن

که آب روی تو آتش در ارغوان انداخت

کنون به آب می لعل خرقه می شویم

نصیبه ی ازل از خود نمی توان انداخت

جهان به کام من اکنون شود که دور زمان

مرا به بندگی خواجه ی جهان انداخت...

كاش وقتی زندگی فرصـت دهـد

گاهی از  پـروانه ها يـادي كنيم

كاش بخـشي از  زمان خويش را

وقف قسمـت کردن شـادی  كنيم

كاش وقتی آسمان بـاراني اسـت

از زلال چشـم هايش تـر  شويم

وقـت پاييز از هجـوم دست  باد

كاش مثل پـونه ها پر پر شـويم

كاش وقـتي چشـمهـايي ابريـند

بـه خود آييم و سپـس كاري كنيم

از نگـاه  زرد گلـدانـهاي مـان

كاش بـا رغبـت پرستـاري كنيم

كاش دلتـنگ شقـايـق ها شـويم

بـه نگـاه سـرخ شان عادت كنيم

كاش شـب وقتي كه  تنها مي شويم

بـا خـداي يـاس ها خـلوت كنيم

مـی تـوان در کـوچـه هـای زنــدگی

پـاســخ لـبخنـد را بـا یـــــــــاس داد

می توان جـای غـــروب عـشــق را

بـــه طـلوع سادۀ احـــــــساس داد

می توان در خــلوت شب هــای راز

فــکر رســـم آبـیِ پـــــــــــــرواز بود

مـی تـوان تا فرصــت ادراک هــست

بـا خــلوص یاس ها همـــــــــراز بود

مــی تـوان بــا لهــجه ســـرخ دعـــا

مــــدتی بــا آسمــان خــلوت نمــود

می تـوان بـا حـرفی از جـنس بـــلور

شـوق را به هـر دلــی دعــوت نمود

مـــــــــی تــوان در آرزوی کــودکـی

با حضور یک عروسک سهم داشت

می توان گــــاهی به رسـم یادبـود

در دلی یک شاخه نـیلوفـر گذاشت

می توان از شهر شب بوها گذشت

عــابــر پس کــوچـه هـای نــور بـود

می توان همسایه ی مهــتاب شـد

فــکر زخـم غـنچه ای رنـجــــور بـود

مـی تــوان با لــطف دسـتِ پنجـره

مهــربان گـنجشک ها را دانـــه داد

می توان وقتی خـزان از ره رسیــد

یـک کـبــوتـر را به کنــجی لانه داد

مـی توان در قـلب های بی فــروغ

لحظه ای برقی زد و خورشید شد

مــی تـــوان در غـربــت داغ کـویــر

گــاه آن ابــری کــه می بـارید شد

مریم حیدرزاده

کسانی که حوصله ی خوندن ندارن لطف کنن کامنت  نذارن!!!!!!!!

به نام خداوندی که عشق را آفرید...        

...روزی که دیدمت هیچ احساسی نسبت بهت نداشتم. مثل همه ی بچه ها برام عادی بودی. چند ترم گذشت. ما دوتا باهم دوست شدیم. دوتا دوست خیلی صمیمی... همدیگرو خیلی دوست داشتیم البته شاید عشق من یه طرفه بود...

اونروز یادته که اومدی گریه کردی؟ بهم گفتی: دکتر گفته فقط یه ماه زنده میمونم! یادته چقد گریه کردم و تو دلداریم دادی؟؟؟!!

وقتی کنارت  بودم احساس آرامش می کردم.حتی 3تا نذر کردم که اون خبری که دادی دروغ باشه که خدارو شکر بود...

تا اینکه قرار شد دوتا کلاس یکی بشن ! و سر و کله ی اون اسمای .... پیدا شد.البته بعد از اونهم رابطمون خوب بود ولی تو زیادی باهاش گرم گرفته بودی و این منو آزار میداد. وقت رفتنی بابای من تو رو هم میبرد. یه روز وقتی کلاس تموم شد تو جلوتر با اسما رفتی من صدات کردم ولی تو جواب ندادی من هم عصبانی شدم و گفتم: اصلا با اسما برو...! تو هم بهت برخورد. شاید فکر کردی دارم منت میزنم!!! ولی اصلا اینطوری نبود. بعد از این دیگه با من بد شدی. من یه چند بار خواستم خودمو بهت نزدیک کنم ولی تو نذاشتی...دیگه دست از سرت برداشتم و اون اسمای پاپتی جای منو برات گرفت...

امروز سه شنبه س {25/4/87} صبح ساعت 9تا11 کلاس داشتیم.

دلم خیلی پره...

از روزگار...از زندگی... از کلاس زبان... از دوستام...حتی از تو...!

چطور دلت اومد با اون همه عشقی که نسبت بهت داشتم تنهام بذاری؟؟؟ تو حتی در طول این چند ماه یه نگاه درست و حسابی هم بهم نکردی...

با خودم قرار گذاشتم این نامه رو اگه تا آخر کلاسها اینجوری موندیم روز آخر بهت بدم ولی اگه نه... زودتر. شاید حتی اگه اینجوری موندیم هم زودتر بدمش!!!

فکر نکن اینو نوشتم برا منت کشی یا چیز دیگه

اینو نوشتم تا بدونی:

1-     من فقط حسودم!!!! نسبت به کسایی که عاشقشونم... دوس ندارم با کس دیگه یی جز من گرم بگیرن!

2-     من اهل اون کارای مسخره یی که فکرشو میکردی نیستم اونم نسبت به تویی که پاره یی از تنم محسوب میشی

ولی اینو بدون زهرا همیشه دوسِت داشتم دارم خواهم داشت...

تقدیم به کسی که با دیدن لبخندش زندگی برام زیبا تر میشه...